กราฟที่ห้องประชุมไทยใช้แล้วคุยต่อได้
แท่ง เส้น และตารางไม่ได้แย่ในตัวเอง ปัญหาอยู่ที่การยัดหลายคำถามลงในภาพเดียวจนผู้ฟังต้องเดาว่าวันนี้มาตัดสินใจเรื่องใด
บันทึกจากโต๊ะทำงาน
เรื่องที่เจอตอนนั่งกับรายงานจริง ไม่ใช่บทความขายฟีเจอร์ซอฟต์แวร์
เมื่อคำว่า “ยอดขาย” ในไฟล์คนละแผนกไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
ก่อนออกแบบหน้าจอใหม่ ควรล็อกนิยามตัวเลขให้จบในห้องเดียวกัน ไม่งั้นแดชบอร์ดจะกลายเป็นเครื่องขยายความเข้าใจผิด
สีในภาพข้อมูลที่อ่านได้จริงบนโปรเจ็กเตอร์ห้องประชุม
โทนที่ดูคมบนหน้าจอโน้ตบุ๊ก อาจกลายเป็นสีจางบนจอโปรเจ็กเตอร์เก่าของห้องประชุมชั้นสอง การทดสอบในห้องที่ใช้จริงจึงสำคัญกว่าการเลือกพาเลตจากแนวโน้มออกแบบ
สัญญาณว่าชุดรายงานประจำเดือนควรจัดโครงใหม่
ถ้าทุกหน้ามีทั้งสรุป ทั้งรายละเอียด และทั้งภาคผนวก ผู้ฟังจะไม่รู้ว่าควรหยุดที่หน้าไหนเพื่อลงมติ
เมื่อใดที่ไม่ควรเริ่มจากแผนที่
แผนที่ดึงสายตาเก่ง แต่ถ้าคำถามไม่ได้เกี่ยวกับพื้นที่ ภาพนั้นจะทำให้ที่ประชุมคุยเรื่องสีจังหวัดแทนเรื่องงาน